2 Yıl önce yaşanan Türkiye – İsviçre maçından sonra verilen cezalar günlerce konuşulmuş ve bazı çevreler çok rahatsız olmuştu verilen cezalardan. Hatta bununla da kalmadı İsviçre’yle bizim aramızdaki medeniyet farkını tartışma konusu bile yapıp hiç utanmadan, sıkılmadan medeniyet tartışması açıp onlardan çok daha medeni bir ülke olduğumuzu iddia edip, yazıp çizip konuştular günlerce lak lak lak…Bu ülkede maçlara rakip kulüplerin başkanları ve federasyon başkanı gidemiyor. Hatta kendi başkanları gidemiyor mezardaki anası yad edilmesin diye. Bu ülkede rakip takım taraftarlarına 1500 kişi ayrılıyor, o da zorla götürülüyor. Bu ülkede polis resmen dayak yiyor ve görev yaptığı tribünlerden geri püskürtülüp içeri kaçıyor. Bu ülkede her sene milyarlarca liralık koltuk parçalanıyor. Kadıköy’de kafası yarılan Geretz ve kulağının dibinde torpil patlayan Mondragon’a yapılanlar karşılıksız mı kalacaktı? Hayır kalmadı işte. Rövanş 1000 katı daha ağır bir şekilde alındı Düşman (!!) tarafından. Galatasaray büyük fark attı Fenerbahçe’ye ve gece rahat rahat uyuyup kanlarını yerde bırakmayan savaşçının gururu ile sevindirik oldular. Hakem Bülent Demirlek’in anacığı sık sık anıldı. Bu küfürlere katılan Bayanlar (!) bile geldi ekranlara. Düşman takım sahaya bayrak dikmesin diye diğer düşman nöbet tuttu saha ortasında. Sanki başka dünyanın, başka gezegenin ayrı ayrı bireyleriydi tüm ülke takımlarının taraftar bozuntuları. Bu madalyonun görünen yüzü idi sadece. Türkiye 2 ve 3’ncü liglerinde neler yaşanıyordu acaba? Ama Uefa gidip kapısında yalvaran ve el öptüğü rivayet edilen bir federasyon başkanı ve Uefa as başkanı sayın Şenez Erzik’in hatırına birkaç maç saha kapatmayla geçiştirdi işi. Suçun babası buydu asıl. “Türkiye 4 yıl hiçbir uluslar arası etkinliğe katılamaz, ayrıca 10 milyon İsviçre frangı ceza ve kulüplerinin de Avrupa kupalarından men edilmesi” diyemediler. Demediler. Deselerdi önce ağlayıp zırlayacak ama sonra hep kendi içimizde sorunların çözümü için daha radikal ve etkin kararlar alacaktık. İngiltere Heysel stadında yaşanan faciadan sonra nasıl böyle mum gibi oldu sanıyorsunuz? Bir tek koltuğu söküp atmanın cezası 2,5 yıl hapis ve 7500 Euro para cezası oralarda. Polise kalkan eller ise anında kırılır yok edilir oralarda…

Rezaleti Herkes Gördü!
Dünyanın sayılı derbisi denilen artık iğrençleşmeye başlayan bu yozlaşmış, kokuşmuş pis rekabetleri Avrupa’lı haberlerde ekranlara taşıdı. Tuncay’ı izlemeye gelen Real Madrid’li tarayıcılar da gördü olup bitenleri. Kimsiniz siz? Nesiniz? Nerelerden geldiniz vahşi mahluklar. 1960’lı yıllarda kafasında çiçekli şapkaları ile maça giden bayanlar vardı bu ülkede.Ve kravatlı fötr şapkalı medeni Avrupa’lı Türkler!!! O yıllarda değil rahmetli ve yaşayan analara küfür, sahadaki futbolcu ve hakemlere bile en ufak tacizde bulunulmazdı. Maç çıkışlarında Metin Oktay’ı Fenerliler sarılıp öperken, Can Bartu ve Lefter’leri de GS’liler bağrına basardı. Ne olduysa 70’li yılların sonu ile 80’lerin başında tasını tarağını toplayıp tahta valizi ile Haydarpaşa garına inip denizi gördüğünde “Abooov ne buyuh göl laa bu??” diyenlerin şehirlere akın etmesinden sonra oldu. Şimdi onların torunları ve tohumları bir ucu Kocaeli, diğer ucu Edirne’ye kadar uzanan bir gecede diktikleri evlerde büyük koloniler oluşturup üredikçe ürediler, çoğaldılar. Kimse demesin “Ekonomik yokluklar ve halklar arasındaki gelir dağılımı farklılıklarıdır” bunlara yol açan diye. “Ülke genelindeki olumsuz yaşam koşullarının haklara yansıyan psikolojik aynasıdır bu” diye. Bu öyle yanlış bir görüş ki. Acıyorum o koskoca aydın geçinen ve kendi yalanına kendi de inanan bu acz içindeki sözde köşe yazarı ve aydın geçinen karanlıkçılara!! Bu ülkede ekmek, şeker, tuz karneye bağlanmıştı. Halk günlerce aç kalmış 1 ve 2’nci dünya savaşının sıkıntılarını en derin bir şekilde yaşamıştı. İnsanlar arasındaki gelir dağılımı yine uçurumlar oluşturuyordu. Yokluk, fakirlik ve sefalet yine vardı. Ama bir simitçi ile bir bürokrat arasında zerre kadar fark yoktu. Herkes birbirine sevgi saygı duyar, insanca davranırdı. İşte o yıllarda da 3 büyükler vardı, 1959’da kurulan Türkiye ligleri ve öncesinde de binlerce maç oynandı. Bu olup bitenlerin milyonda biri bile yaşanmadı bu ülkede. Galatasaray’ın Uefa kupasını aldığı sene Beyoğlu’nda 2 Leeds’li taraftar bıçaklanarak öldürüldü. Kim vurduya gitti bu ülkede. Ama “Avrupa’da da oluyor” diyenler yalan söylediler yine. Geçiştirdiler olayları. Ve gün geldi Türkiye – İsviçre maçını yaşadık…

Radikal Kararlar Derhal Alınmalı
Önümüzdeki sezon günahı olan olmayan bütün takımları 1 yıl boyunca seyircisiz oynatabiliyor musunuz? Adam olana dek. Naklen yayınları durdurup kaldırabiliyor musunuz sıkıysa? Tabii yaa olur mu hiç? Muazzam bir rant dönüyor. Kulüpler naklen yayın ve kupadan gelen gelirlerle ayakta dururken bu mümkün mü? Tv’lerdeki tüm çok adamlı spor programlarını kaldırıp sadece TRT’nin siyah beyaz tv’li zamanında olduğu gibi 9 maçın sadece yorumsuz görüntüleri ile haber amaçlı sade ve temiz programlar yapabiliyor musunuz? Gazetelerde maç yorumlarını yaparken objektif bir şekilde yazmayanları denetim altına alabiliyor, bunların takipçisi olabiliyor musunuz? Çocukça bir düşünce değil mi benim ki? İyi o zaman devam edin böyle. Seneye ve ondan sonraki 10 sene 20 sene yeni Polat’lar, yeni Yıldırım’lar, yeni Demirören’ler ve yeni Hacıosmanoğlu’ları türer. Karşılıklı atışmalar devam eder. Sonra kokuyu iyi hisseden, bu kavga kin ve şiddetten zevk alanların da yapacakları ile Türkiye Dünya spor sahnesinden yok olup gider. 600 yıl sonra bize yine “Anacığıım kaçın Türkler geliyor!!” demeleri mi hoş, yoksa Yüce ATA’mızın “Muhasır medeniyetler seviyesindeki yerimizi almak” mı? Pazar günü ana haber bültenlerinde analar babalar çocuklar bu savaşları izledi, inceledi, ürktü korktu ve sindi. “Bunlar son olsun, dileriz bir daha aynı görüntülerle karşılaşmayız” demek de artık klasik oldu ve geçerliğini yitirdi. Eğer en yakın zamanda radikal ve çok ağır bir şekilde caydırıcı tedbirler alınmazsa (Ki hiç sanmıyorum) bu ülkenin işi ilk önce Spor’da, sonra siyaset ve Dünya sahnesinde bitmiş olacaktır. “Baskın basanındır” diyerek göçü gerçekleştirenler ama adam olmaya, şehirli olmaya, insan olmaya bir türlü yanaşmayanlar, eğitim ve kültür aldıkları halde genetik mutasyona uğradıkları için geldiği yerdeki töre ve geleneklerini aynen büyük şehirlerde de hayata geçirenler kına yaksınlar o zaman. 30-35 sene önce ağlayıp güldüğümüz gül gibi filmlerimiz varken şimdilerde her kanalda oraların yaşam kültürü ve vahşetinden dizi yaratanlara da lanet olsun. Yeni Polat Alemdar ve Memati’ler kırıp döküyor salon ve stadyumları işte. Aferin size helal olsun.